وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا مَا أَنزَلَ اللّهُ قَالُواْ بَلْ نَتَّبِعُ مَا أَلْفَيْنَا عَلَيْهِ آبَاءنَا

أَوَلَوْ كَانَ آبَاؤُهُمْ لاَ يَعْقِلُونَ شَيْئاً وَلاَ يَهْتَدُونَ

Ve izâ kîle lehumuttebiû mâ enzelallâhu kâlû bel nettebiu mâ elfeynâ aleyhi âbâenâ e ve lev kâne âbâuhum lâ ya’kılûne şey’en ve lâ yehtedûn(yehtedûne).

Onlara; «Allah’ın indirdiklerine uyun» denilince; «Hayır, biz atalarımızdan
gördüklerimize uyarız» derler. – Peki, ya onların ataları hiçbir şeyi
düşünemeyen, doğru yolu bulamamış kimseler idiyse de mi öyle yapacaklar?

1. ve izâ kîle : ve denildiği zaman, denildiğinde
2. lehum : onlara
3. ittebiû : tâbî olun
4. mâ enzele : indirdiği şey, indirdiğine
5. allâhu : Allah
6. kâlû : dediler
7. bel : hayır
8. nettebiu : biz tâbî oluruz
9. mâ : şey
10. elfeynâ : biz bulduk
11. aleyhi : onun üzerinde, ona
12. âbâe-nâ : babalarımız, atalarımız
13. e : mı
14. ve lev : ve şâyet, ise
15. kâne : oldu, idi
16. âbâu-hum : onların babaları, ataları
17. lâ ya’kılûne : akıl etmiyorlar
18. şey’en : bir şey
19. ve lâ yehtedûne : ve hidayete ermezler